Luthender, içinde dinmeyen bir intikam hissiyle Sartanis şehrine geliyorsun. Siyah cüppen, içi neredeyse tamamen boşalmış olan sırt çantan, beline sarılı hançerinle beraber şehre ilk girdiğin andan itibaren içinde bir rahatlama hissi beliriyor. Şehrin elfler tarafından yapılmış olması nedeniyle kendini tanıdık bir yere gelmiş gibi hissediyorsun ama yıllar boyunca şehirde yaşayan insanların yaptığı değişikler gözüne çarpmaya başlayınca bu hissin hızla kayboluyor. Bu kısa, şehre giriş töreninden sonra asıl amacına yönelmek için etrafa bakınmaya başlıyorsun. Şehrin geniş ana yolunun her iki tarafıda birbirine bitişik küçük dükkanlarla dolu. Sarnis'in Anı Dükkanı, Emeth'in Oyuncak Dükkanı, Rusbar'ın Harika Deri Kıyafetleri... İsimler yol boyunca uzayıp gidiyor. Bu dükkanların gereksiz yer kaplaması seni rahatsız ediyor ve hem uzun yol yorgunluğunu atmak için hem de aradığın kişi hakkında sorular sorabilmek için bir han aramaya başlıyorsun. Biraz ana yolu takip edip şehre girdikten sonra gözüne çarpan ilk hana giriyorsun.

Evor'un Hanı. İçeri giriyorsun, kapının tam karşısında adı muhtemelen Evor olan hancı barın üstünde çeşitli düzenlemeler yapmakla meşgul. Giriş kapısının sağ ve sol tarafları müşterilerle dolu masalardan oluşuyor. Masaların arasında yemekleri ve içkileri yetiştirmekle meşgul bir küçük garson çocuk var. Çocuğun yemekleri taşırken suratındaki ciddiyet ve azim ifadesi dikkatini çekiyor. "İşine gereğinden fazla önem veriyor" diye düşünüyorsun. Bar'ın sol tarafından yukarı - muhtemelen yatak odalarına giden - bir merdiven uzanıyor.
Evet Luthender ne yapıyorsun?

Uma, Dünyanın Kalbi bölgesinden, doğuya doğru uzun ve kesintisiz bir yolculuk yaparak Doğu bölgesine geldin. Bölge hakkında tek bildiklerin ana şehirler, ve dağlarda bulunduğu sanılan kötü varlıklar. Şimdiye kadar sürekli tek bir yol olan Doğu yolu bir yerde ikiye bölünüyor. Bölünmenin ortasında ise iki tabela var. Sola işaret eden tabela Sartanis, sağa ise Tenusar.

Luthender,
Handa oturanların çoğu buradaki dükkanlarda çalışan sıradan insanlardan oluşuyor. Etrafta dikkat çekici insan yada herhangi başka bir ırktan birini göremiyorsun. Şehre geliş saatin öğle arası vaktine denk geldiği için han normalden daha kalabalık.

Kapının sol tarafında boş bir masa dikkatini çekiyor. Masaya oturuyorsun, ciddi ufaklık sana kısa bir bakış atıyor ve elindeki tepsi boşaldıktan sonra sana doğru geliyor.

Yorulmuş ama belli etmemeye çalışan bir sesle, "Hoşgeldiniz efendim, ne arzu ederdiniz..."

Çocuğun konuşmasını kesmenden dolayı morali bozulsada, bunun ilk ders olması onu mutlu etmişti.

"Tamam efendim... Yukarıda merdivenlerden çıkınca soldaki ilk oda boş. Anahatarınızı getirdikten sonra hemen gidip yerleşebilirsiniz, ben az sonra size en lezzetli yemeklerimizden getireceğim..."

Böylece çocuk anahtarını getirdi, ve odaya çıktın. Kapının kilidine bakınca zaten bu odaya girmek için anahtara ihtiyacım bile olmazdı diye düşündün. Oda küçük, sadece bir yatak ve bir dolaptan oluşuyor, penceresi ana caddeye bakıyor. İçerisi temizlenmiş ve değerli toplu bir şekilde duruyor. Göze batan bir şey yok. Çocuk bir süre sonra yemeğini getiriyor. Beklediğinden daha güzel bir yemek oluyor bu. Yemeğini yedikten sonra dinlenmek için kapını kilitleyip yatağa yatıyorsun ve uyuyorsun.

"Ha ha ha... Sende onun gibi ölüceksin... Senide mahvedicem... Arkanda bıraktığın herşeyi yok edicem..."

Bir anda uyanıyorsun, tekrar o kötü rüyalardan birini gördün. Pencereden dışarı bi bakış atıyorsun ve akşam olduğunu anlıyorsun.

... Luthender

Uma, Sartanis şehrine doğru yürümeye başlıyorsun. Tam bir haftalık bir yolculuktan sonra bir yerleşim merkezine rastlıyorsun. Uzaktan gördüğün kadarıyla küçük bir yer, bir köy olsa gerek. Yaklaştıkça buranın kesinlikle bir köy olduğunu anlıyorsun. Henüz yürüdüğün yol evlerle kesişmeden uzun zamandır orada durduğu kırık dökük halinden belli olan bir tabela karşına çıkıyor. "Zymm'e Ho Gel in z" yazıyor tabelada. Tamamiyle yolun güney tarafına kurulmuş olan köyde pek bir hareketlilik göremiyorsun. Ortada kimselerin bulunmaması seni biraz düşündürüyor. Bu boşluğun nedenini düşündüğün sırada arkandan yavaş yavaş gelen ayak seslerini duyuyorsun.
- "Uma" diyor bir ses...